In deze blog lees je over mijn ervaring met het kopen van pup zonder moeder. Hier ben ik met de neus op de feiten gedrukt. Ook weer een geval van, ik negeer de alarmbellen. Je staat er zo niet bij stil. De moederhond wil niets van de pups weten. Voor zo goed als dat gaat, is er een surrogaatmoeder gevonden voor een paar uur per dag. De fokker zorgt goed voor de pups en laat iedere dag de moeder bij het nest. Papieren in orde en je bent verkocht. Pup met zeven weken mee naar huis genomen en zo is Bikkel mijn ‘project puppy’ geworden.

#projectpuppy.

De eerste signalen dat Bikkel iets gemist had in de eerste weken van zijn leven. Waren het sabbelen en het trappelen met zijn pootjes op een knuffel. Ik had dit nog nooit eerder bij een hond gezien. Wel bij katten die te vroeg bij de moeder waren weggehaald. Dus ergens ging er wel een lampje branden… Wat ook opviel was de minimale hoeveelheid prikkels die hij kon verdragen voordat zijn grens bereikt was. Kwam er een hond voorbij, dan was dat ok, een tweede ook nog. Maar een vrachtwagen die langs reed kon net teveel zijn om hem helemaal te ontregelen. Wat bij thuiskomst in het sabbelen en trappelen op zijn knuffel resulteerde.

Je probeert de mate van prikkels en stress zo laag mogelijk te houden, zorgt voor voldoende rust. Zoeken naar het missende stukje van de puzzel, (die al vanaf de eerste dag voor het oprapen ligt). Alle mogelijkheden ga je na in je hoofd. Voorspelbaarheid, controleerbaarheid en voldoende rust, allemaal mooi volgens het boekje. Zo nu en dan slaat de twijfel toe en dan krijg je ook nog ongevraagd advies van; ‘pak hem harder aan’, ‘je past je leven toch niet aan een hond aan’, ‘en jij bent hondengedragsbegeleider?’ Deze zinnen krijg je vaker dan je lief is, naar je hoofd geslingerd. Ik ben altijd mijn eigen gevoel blijven volgen en heb Bikkels welzijn voorop gesteld. Het duurt allemaal misschien net iets langer, maar we weten wel precies wat we aan elkaar hebben.

Waarom is het welzijn van de moederhond zo belangrijk?

Het welzijn van de moederhond is belangrijk, om de kans op gedragsproblemen bij de pup zo klein mogelijk te houden. Als dit door stress, onder druk komt te staan in de periode voordat de pups nog geboren zijn. Kan stress ervoor zorgen dat het DNA van de moederhond verandert. De moederhond geeft dit DNA door aan de pups. Niet alleen het DNA van de pup verandert, de stress van de moeder heeft ook invloed op de hersenontwikkeling van de pups, die gevoeliger worden voor het stresshormoon; cortisol. Dit kan later zichtbaar worden in prikkelbaarder zijn, moeite hebben met veranderingen, minder goed met stress omgaan. Pups van een gestresste moederhond zullen eerder probleemgedrag ontwikkelen dan pups van een stabiele moederhond.

Als de pups eenmaal geboren zijn tot een maand of drie, en er is sprake van stress, kan dit oorzaak zijn voor een blijvend verhoogt cortisol gehalte. Hierdoor neemt de kans voor het ontwikkelen van gedragsproblemen toe. Gedragsproblemen kunnen tot uiting komen in de eerste maanden van de pup, maar ook op latere leeftijd is dit mogelijk.

Welke gedragsproblemen kunnen ontstaan?

  • De kans op een trauma is groter bij pups die eerder dan zeven weken gescheiden worden van de moeder.
  • Grotere kans om verlatingsangst te ontwikkelen.
  • Deze pups zijn als volwassen honden vaak instabiel en overdreven afhankelijk en aanhankelijk.
  • Angst voor mensen, dieren, objecten.
  • Prikkelbaar.
  • Kunnen moeilijk omgaan met veranderingen.

Het belang van socialiseren.

Het belang van socialisatiefase staat bij de meeste mensen op nummer één. Het wordt een sport om de ‘bekende’ check-list voor socialiseren helemaal afgevinkt te willen hebben! Want, wordt gezegd; als je dat niet doet, gaat de socialisatie mis….en kan de hond op latere leeftijd angst ontwikkelen. Wat doe je dan als nieuwe hondeneigenaar? Je gaat ijverig aan de slag met socialiseren of beter gezegd traumatiseren.

Het begrip socialiseren wordt heel vaak verkeerd begrepen en toegepast. Elke hond heeft zijn eigen tempo met het verwerken van nieuwe prikkels. Kijk dan ook goed wanneer jouw pup spanningssignalen vertoont. Negeer ze niet. Als je een pup wilt laten wennen aan een bepaalde prikkel. Laat hem eerst eens tien minuten van een veilige afstand kijken.

De veel voorkomende fout is, dat je nu een stap verder gaat. Niet doen, dit is meer dan genoeg voor je pup om te verwerken, terug naar huis en de volgende keer kun je een stap verder. Kijk goed naar de lichaamstaal van je pup of je spanningssignalen ziet. Zie je ze wel? Dan toon je leiderschap en haal je je pup uit de situatie. Forceer niets, niet meetrekken aan de lijn, niet lokken met een lekker voertje om je pup toch dichterbij de prikkel te laten komen dan dat hij zelf wilt. Uiteindelijk wil je een stabiele volwassen hond, die zelfstandig keuzes kan maken. Door te forceren, krijgt je pup niet de kans om zelfstandig informatie te verzamelen en keuzegedrag te vertonen. Het is belangrijk voor je pup om zoveel mogelijk positieve ervaringen op te doen om uiteindelijk een stabiele volwassen hond te worden.

 

 

 

Anne Suppers
Bekijk ook

Anne Suppers

Hondengedragsbegeleider at Anne Suppers
Anne is een enthousiaste en gepassioneerde hondenliefhebber die heel graag haar ervaringen en kennis met jou wil delen, zodat ook jij een relatie met jouw hond krijgt die gebouwd is op communicatie en vertrouwen.

Meer weten over wat Anne voor je kan betekenen? Neem dan vrijblijvend contact met haar op!
Anne Suppers
Bekijk ook

Latest posts by Anne Suppers

Anne Suppers Nieuwsbrief

Meld je nu aan voor de nieuwsbrief van Anne Suppers en blijf automatisch op de hoogte van het laatste nieuws, tips & aanbiedingen.

Share This